Prozesu terapeutiko guztietan, lehenik eta behin, ebaluazio arduratsua egiten dugu. Prozesu hori funtsezkotzat jotzen dugu sufrimendua nondik datorren ulertzeko eta esku-hartzea diseinatzeko. Ebaluazio-fase horren ondoren, esku hartzeko proposamen bat diseinatzen dugu eta helburu terapeutikoak planteatzen ditugu. Lehen fase hori amaitutakoan, esku hartzeko prozesuari ekingo diogu. Etapa honetan, hainbat teknika terapeutiko erabiliko ditugu: elkarrizketa, psikohezkuntza, teknika kognitiboak, gorputz- eta mugimendu-teknikak, proiektu- eta marrazketa-teknikak, irudimen- eta fantasia-teknikak, besteak beste.

Prozesu pertsonal osoan zehar, pertsonaren eta/edo familiaren parte-hartze aktiboa eta etengabea sustatzen dugu, esku-hartze motaren arabera, eta pertsonari beharrak, egoera emozionala eta zailtasunak identifikatzen laguntzen diogu, baita norberaren baliabideak identifikatzen eta maneiatzeko tresnak eskuratzen ere, hazkundea eta eraldaketa bultzatuz.

Esku-hartzearen aldizkakotasuna egindako ebaluazioaren arabera baloratzen da. Hasiera batean, saioen maiztasuna astekoa edo hamabostekoa izan daiteke, eta pixkanaka luzatzen da prozesuaren unearen eta bilakaeraren arabera.